Utrata włosów to zjawisko, które – według szacunków klinik trychologicznych – dotyczy nawet siedmiu na dziesięciu mężczyzn i blisko połowy kobiet w ciągu życia. Choć przeszczepienie włosów nie usuwa przyczyny łysienia, pozwala wizualnie odbudować fryzurę, a co za tym idzie – poprawić samopoczucie i komfort funkcjonowania. Najczęściej zabieg rozważa się przy łysieniu androgenowym (typowym zwłaszcza dla mężczyzn), ubytkach pourazowych lub po oparzeniach oraz w przypadku rzadko występującego łysienia bliznowaciejącego. Z kolei transplantacja włosów nie będzie odpowiednia dla pacjentów z łysieniem plackowatym ani dla osób z aktywnymi chorobami zapalnymi skóry, zaawansowaną cukrzycą, nieuregulowanym nadciśnieniem czy nowotworami – przeciwwskazania te wynikają z ogólnych zasad bezpieczeństwa chirurgicznego.
Dlaczego technika FUE stała się standardem w transplantacji włosów?
Nowatorskie przeszczepianie włosów techniką FUE (Follicular Unit Extraction) polega na pobieraniu pojedynczych mieszków włosowych mikro-punchami o średnicy poniżej 1 mm, bez wycinania paska skóry. W praktyce oznacza to minimalne urazy w okolicy dawczej – po zabiegu widoczne są jedynie punktowe, gojące się w kilka dni mikroubytki, a zakładanie szwów nie jest konieczne. Cała procedura to dwa etapy: najpierw pobranie graftów (pacjent leży na brzuchu), a następnie implantacja w pozycji siedzącej – dzięki temu operator precyzyjnie odtwarza naturalną linię włosów i kierunek wzrostu. Ponieważ mieszki pochodzą z obszaru potylicznego, który jest niewrażliwy na działanie androgenów, uzyskany efekt jest trwały – pierwsze rezultaty widać po około sześciu miesiącach, a pełną gęstość zwykle po roku .
FUE przewyższa starszą metodę STRIP głównie brakiem linijnej blizny, krótszą rekonwalescencją i możliwością noszenia dowolnej fryzury (nawet przy bardzo krótkich włosach). Dodatkowo odsetek przyjęcia się mieszków oceniany jest na blisko 98 %, o ile pacjent przez pierwsze trzy doby chroni przeszczepiony obszar przed urazami mechanicznymi .
Co warto wiedzieć o przygotowaniu do przeszczepu włosów?
Planowanie przeszczepu włosów zaczyna się od kwalifikacji: lekarz zbiera wywiad, analizuje rodzaj łysienia i zleca podstawowe badania laboratoryjne. Na 10 dni przed zabiegiem należy odstawić niesteroidowe leki przeciwzapalne i aspirynę, a także ograniczyć alkohol, który może nasilać krwawienie. W dniu procedury wystarczy umyć głowę łagodnym szamponem i zrezygnować z kosmetyków stylizacyjnych. Zabieg trwa od 4 do 12 godzin – wygodne ubranie pomoże przetrwać dłuższe unieruchomienie.
Okres gojenia w okolicy dawczej to zwykle tydzień; w tym czasie delikatnie przemywa się skórę, nie pocierając strupków. Od drugiego tygodnia dopuszcza się mycie głowy łagodnym strumieniem wody, a po trzecim tygodniu – powrót do aktywności sportowej. Wypadanie włosów w pierwszych dniach po implantacji jest zjawiskiem fizjologicznym: mieszki przechodzą w fazę telogenu, by po kilku miesiącach wytworzyć nowe włosy .
Trwałość efektów i bezpieczeństwo zabiegu przeszczepu włosów
Przeszczep włosów wykonywany w znieczuleniu miejscowym jest uznawany za procedurę mało inwazyjną, jednak – jak każda interwencja chirurgiczna – niesie ryzyko obrzęku, przejściowych parestezji czy infekcji, dlatego ważne są kontrole pozabiegowe i ścisłe przestrzeganie zaleceń. Grafty pobiera się wyłącznie od pacjenta – zgodność tkankowa eliminuje możliwość wykorzystania włosów od innej osoby. Liczbę przeszczepów ustala się indywidualnie; by uzyskać naturalną gęstość, przy zakolach zazwyczaj potrzebne jest 1 000-2 000 graftów, a przy większych ubytkach nawet 3 000 i więcej. W polskich klinikach cena jednego graftu metodą FUE waha się od 9 do 12 zł, co przy przeszczepie całej korony może sięgnąć 28 000 zł – koszty zależą zatem bezpośrednio od skali zabiegu.
Warto też pamiętać, że przeszczepianie włosów nie wyklucza dodatkowych terapii – u osób z łysieniem androgenowym leczenie farmakologiczne (np. finasteryd, minoksydyl) może spowolnić postęp choroby i zabezpieczyć nienaruszoną część owłosienia. Pacjent, który rozważa transplantację włosów, powinien zatem łączyć chirurgię z indywidualnie dobraną profilaktyką, a sukces zabiegu oceniać nie wcześniej niż po 12 miesiącach.
